Fehmi Koru*
Depremler sonrasına hakim olan hava ülkemiz siyasetinin ne kadar kabadayı üsluplu olduğunun da ilanı.
Kabadayı sözcüğü yerine direkt kaba sözcüğünü de kullanabilirdim.
Devletin idaresinde yer alan siyasalların ağızlarından dökülen ‘hain, ismi, alçak, şerefsiz’ üzere sıfatlar beni bu türlü bir kanıya sevk ediyor.
O sıfatların amacı muhalif politikler midir, o denli deniliyor, meğer o hakaretlerden en çok zelzelede bütün hayatları sarsılan geniş kitleler rahatsızlık duyuyor olmalı.
Sebebi açık: O hakaret sözcükleri üzerlerine yağdırılanların sarsıntı sonrası idaresine dair tenkitleri şahsen depremzedelerden yükseliyor…
“Devlet nerede?” diye soranlara ‘şerefsiz’ denildiğinde, “Çadır bekliyorum, hala gelmedi” çıkışını yapan da o yakışıksız sıfatın kendisi için kullanıldığını düşünecektir.
Nitekim algı o istikamette.
Konu beni artık tarihi uygunca yaklaşan seçim ve seçim sonrasıyla ilgili senaryolar bakımından daha fazla düşündürüyor.
Türkiye seçime, son 20 yılın hiçbir seçiminin öncesine benzemeyen çok özel kaidelerde gidiyor. İktidar kendisine seçimi yine kazandıracağını düşündüğü hazırlıklarının artık işe yaramadığını görmeye başlamış üzere. Üslubun sertleşmesi büsbütün bu durumla ilgili.
‘Emeklilikte Yaşa Takılanlar’ (EYT) kitlesini şad ve kendisine oy verecek hale getirse, bir ay evvel maaşlarına artırım yaptığı memurlar ve emekliler ile taban cüretlerini artırdığı emekçilere tam seçim öncesinde bir ölçü daha mali destekte bulunsa bile durumun değişeceğini sanmam.
Yunan bakanı Mısırlı bakanın ziyareti izledi, ABD’nin bir bakanı da ülkemize geldi. Cumhurbaşkanı, başbakan seviyesinde konukları da oldu iktidarın. Gelemeyenlerle de telefonla görüşüldü. Hükümetin son beş yılına damga vurmuş dış politik tercihlerden vazgeçilmesi öteki bir vakit olsa seçmenlerde sempati oluşturabilirdi.
Her seçim öncesinde iktidarın iftiharla kullandığı duble yollar, sıhhat alanına getirilen kolaylıklar, belediyelerinin hizmetleri on ili içine alan zelzeleler sonrasında kullanılamaz hale geldi.
Bir gün öncesine kadar zelzeleyle ilgili tenkitleri en ağır sözlerle kınayan AK Parti genel lideri sıfatı da bulunan Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan, dün, sarsıntısı takip eden iki-üç gün içerisindeki başarısız performansları için milletten helallik isteme muhtaçlığı duydu.
Onun helallik istemesi, AK Parti ile MHP’nin zelzele ile ilgili düne kadar sürdürdüğü propaganda telaffuzunu kullanılamaz hale getirdi.
AK Parti’ye AK Partililerin bile oy vermesini zorlaştıran gelişmeler bunlar.
Kamuoyu araştırma şirketleri zelzele öncesinde Cumhur İttifakı ile Millet İttifakı ortasındaki oy istikrarını birbirine yakın buluyordu; her ayın sonunda yapılan araştırmaların bu aya ilişkin olanında -tabii deneklere siyasi sorular da yöneltildiği takdirde- istikrarın tepetaklak olduğunun ortaya çıkmasını hiç şaşırtan bulmam.
Seçim kampanyasında oy talep ederken hangi muvaffakiyetini öne çıkartabilir iktidar cephesi?
Muhalefetin deneyimsizliği, iş bilmezliği üzere nitelemeler de artık pek işe yarayacağa benzemiyor. Zira sarsıntıda -bazı AK Partili belediye liderleri görmediklerini söyleseler bile- muhalefetin belediyeleri ile muhalif kesitlerin desteklediği sivil teşebbüsler en ön saflarda yer aldılar.
Ve bu türlü bir ortamda 2,5 ay sonra sandık başına gidilecek, o denli mi?
Bu 2,5 ay içerisinde ne olacak da seçmenlerin şu andaki halleri iktidar partileri lehine değişecek?
Seçmeni etkileyebilecek çabucak her ögesi alta alta üst üste koyuyorum, bu soruya mantıklı bir yanıt bulamıyorum.
Demokrasilerde bu türlü durumlar çok sık olur: Partiler iktidara gelirler, partiler seçimi kaybeder ve iktidarı rakiplerine terk ederler. Mahkeme kadıya mülk olmadığı üzere, ülkeler ve devletlerin de tapusu partilere ilişkin değildir.
Türkiye’de de o denli olmadı mı?
Cumhuriyet’i kuran partiydi CHP; Cumhuriyet’in birinci iki cumhurbaşkanı tıpkı vakitte CHP’nin de genel başkanıydılar. Tek partiden çok partili sisteme geçildi ve CHP, iktidarı, rakibi Demokrat Parti’ye bırakmak zorunda kaldı.
Askeri müdahalelerle demokrasiye orta verildiği devirleri çıkartırsak, özgür seçimler birçok vakit iktidar değişiklikleri de getirmiştir ülkemizde.
O sayededir ki, hakkında “Muhtar bile olamaz” manşetleri atılan Tayyip Erdoğan hem başbakan oldu hem de bugün cumhurbaşkanı.
Depremlerle karşılaşılmasaydı da büyük ihtimalle iktidar değişikliği yaşanacaktı, fakat zelzeleler seçmenlerin karar vermelerini daha da kolaylaştırdı.
Şimdiki tablo, iktidara da onun yerini almaya hazırlanan muhalefete de vazifeler yüklüyor.
İktidar partilerinin iktidarda olmayabilecekleri periyoda kendilerini hazırlamaları kaide. Öbür demokratik ülkelerle geçmişte bizim ülkemizde olduğu üzere pürüzsüz bir geçişle değişim gerçekleşmeli.
Muhalefet partileri de, ekonomik dertler ve dış siyasette yaşanan problemlere ek olarak sarsıntının getirdiği ek yükü üstleneceklerini unutmadan kendilerini yeni periyoda -iktidar olabilecekleri döneme- hazırlamalılar.
Cumhurbaşkanı adayı için, sadece seçilebilecek biri olma özelliği kâfi değil. Ülkenin bugün karşı karşıya bulunduğu problemlerin üstesinden gelinmesini kolaylaştıracak özelliklere de sahip olmalı belirlenecek aday.
Seçmen karşısına itimat telkin edecek bir manzarayla çıkabilmeli muhalefet.
Önyargıları bir tarafa bırakarak, bütün eğilimlerin dayanağına layık bir takıma dönüştürmeli kendisini.
Milletvekili adaylarını belirlerken ulufe dağıtır üzere aday belirleme alışkanlığını bir tarafa bırakıp ülkede sistemi anayasa değişikliğiyle yenileyeceği niyetiyle yeni Meclis’in nitelikli üyelere sahip olmasını sağlamalı.
Kurucu Meclis özelliği kazanacak yeni devirde TBMM…
CHP ve GÜZEL Parti başkanları ortalarındaki üslup farklılığını ortadan kaldırma maksadıyla dün bir ortaya geldiler.
Umarım, küçük hesapları bir tarafa bırakmışlardır.
*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.
